Uwodzicielski, złotocytrynowy kolor (ze wskazaniem na „złoty”). Całościowo można winu (winiarzowi) zarzucić rozpaczliwe poszukiwanie własnej tożsamości. Wyraziście zaakcentowana malolaktyka i/lub beczka, co przejawia się w nutach maślano-jogurtowo-toffi. Całość, dzięki obecnym w ustach akcentom konfitury cytrynowej i pigwy, nieźle wpasowuje się w stylistykę australijskiego rieslinga – mniej opartego na ożywczej kwasowości winogron, a bardziej na tej…

Bladozłote wino, kolejne z charakterystycznym nosem, w którym daje się dostrzec pigwę, mirabelkę, cynamon i nuty morskie. W smukłych, jędrnych ustach dodatkowo oznaki delikatnego utlenienia, słono-owocowy finisz; dobrze, że udało się tu utrzymać alkohol w ryzach. Umiarkowanie długa końcówka.

Barwa bladożółta. W nosie nuty muszkatowo-traminerowe, słodki owoc, konfitura i kwiaty. Oprócz tego akcenty rustykalne, wiejskie obejście. Orzeźwiające usta podbudowane różami, słonością i subtelnym igliwiem. Proste, uczciwe wino, niepozbawione wdzięku i klasy.

Bladożółto-piaskowa, klarowna i przejrzysta barwa. Lekko zbite jabłko, renkloda, mirabelka, orzechy uzupełnione purée z warzyw i marakui. Wyczuwalna lotna kwasowość, która może nawet dać winu swoistego „kopa”. Usta zbalansowane, delikatnie utlenione, słono-pikantny finisz; brakuje tu kwasowości – jednak całość dzięki swej subtelności, wydaje się bardzo przyzwoicie skomponowana.