Udostępnij artykuł
Ten mutant szczepu savagnin rose jest jedną z najbardziej aromatycznych odmian winorośli. Pomimo różowej barwy owoców rosé robi się z niego skrajnie rzadko – przeważnie są to wina białe, a wysoka zawartość terpenów w skórkach daje im intensywną aromatyczność. Choć zdarzają się kupaże, intensywność aromatów kieruje winiarzy ku produkcji win jednoszczepowych.
Skąd?
Ojczyzna szczepu jest dyskusyjna. Włosi twierdzą, że przecież logiczne jest, iż pochodzi z miejscowości Tramin położonej w Tyrolu Południowym, z kolei Niemcy dokumentują jego uprawę od XVI wieku. Jedno jest pewne: to odmiana o rodowodzie alpejskim.
Gdzie i jak?
Niezwykle dobrze czuje się w chłodnym klimacie, stąd często można go znaleźć w prawdopodobnych regionach pochodzenia, a także z nimi sąsiadujących.
Najbardziej ceniony jest we francuskiej Alzacji, w której należy do odmian szlachetnych. Wychodzą tutaj pełnocieliste, skoncentrowane i gęste wina. Wogezy zapewniają naturalną ochronę przed wiatrem i opadami, a dodatkowo duża liczba godzin słonecznych sprzyja uzyskiwaniu takiego stylu. Jest chętnie wykorzystywany do wytwarzania win wytrawnych, ale równie chętnie tamtejsi producenci stosują go do produkcji win z późnego zbioru, czyli vendanges tardives, oraz słodkich z wykorzystaniem szlachetnej pleśni Botrytis cinerea, czyli sélection de grains nobles. Ponadto jest prawnie dopuszczony do wytwarzania win w każdym z 51 alzackich grand cru.
Łagodniejsze, mniej cieliste, ale równie aromatyczne wina wytwarzają Niemcy. Ze względu na ogólnoświatowy niskocukrowy trend, coraz chętniej umieszczają je w rejestrach wytrawnych. Historycznie jednak odmiana kojarzona jest ze słodyczą, a winiarze do dziś nie boją się wytwarzać win z późnego zbioru w stylu spätlese czy auslese. Obszar upraw tego szczepu skupia się w Palatynacie, Hesji Nadreńskiej i Badenii. W tym pierwszym znajduje się prawdopodobnie najstarsza na świecie winnica obsadzona gewürztraminerem – liczy sobie około 400 lat i nazywa się Rhodter Rosengarten.
Włoskie wina z tego szczepu wytwarzane są przede wszystkim w Trydencie-Górnej Adydze, gdzie obok pinot grigio, chardonnay i pinot bianco nasz bohater jest jedną z najważniejszych białych odmian (10% całości nasadzeń). Wina pokazują często mineralny i elegancki charakter z zachowaniem charakterystyki szczepu. Riserva musi dojrzewać przynajmniej dwa lata, co nadaje winom powagę i szlachetność. Winiarze z Południowego Tyrolu nie stawiają jedynie na wytrawne etykiety, ale także na słodsze wariacje z oznaczeniem passito, wymagające podsuszania gron lub vendemmia tardiva, oznaczające późny zbiór.
Z czym pić?
Skoncentrowany, silnie aromatyczny styl szczepu oraz różnorodność powstających win świetnie sprawdzają się przy stole. Niezwykle dobrze gewürztraminer odnajduje się w kuchni azjatyckiej pełnej umami, która potrzebuje równie aromatycznego wina. Pomimo stłumienia owocowego stylu, smak wina będzie trwał i nie zostanie przytłoczony ciężkością dania. Delikatnie słodsze egzemplarze idealnie skomponują się z pikantnymi potrawami, takimi jak tajskie curry z kurczakiem, imbirem i chili czy pieczona kaczka w marynacie pomarańczowo-imbirowej. Oleistość wina wkomponuje się w kremowość mleczka kokosowego, pełne ciało podkreśli smak ciemniejszego drobiu, a naturalna słodycz zneutralizuje pikantność imbiru i chili. Jeśli jedząc sushi stosujesz sporo sosu sojowego, imbiru i/lub wasabi, to naturalnym wyborem powinno być wino z tego szczepu. Słodsze okazy wybierz do cynamonki, ale także do serów z niebieską pleśnią czy foie gras.